سپيدى - 41 / 15 « سپيدى » در اينجا ، ظاهرا از باب استعارهء عناديّه ، بمعنى بىحيايى و بىآزرمى و شوخ چشمى و پرده‌درى است ، و ايهامى نيز بمعنى ظاهرى خود دارد . قس : « سپيدكارى » ، و نيز ، قس ، استعمال آن در بيت ذيل كه مرحوم دهخدا در « امثال و حكم » ج 2 ص 945 ، در شواهد « سپيدكارى » آورده‌اند : تو را ز دهرِ سيه كاسه كار برنايد * تو با سپيدىِ اين روزگار بَرنايى سحائب - 1 / 8 جمع سحابة : ابر . « مقدّمة الأدب » . سدره - 90 / 8 ، 103 / 6 سدرة : درخت كنار . « الصّراح من الصّحاح » ، و در اينجا مراد « سدرة - المنتهى » است . زمخشرى در « مقدّمة الأدب » در ذيل اين كلمه آورده است : درخت بهشت در آسمان هفتم ، درختى است در آسمان پنجم . مأخوذ از : « عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى . . . الآية » . « قرآن كريم » : 53 / 14 . رك : « تفسير ابو الفتوح رازى » ج 9 ص 253 و 254 ، ذيل تفسير آيهء سابق الذّكر ، و « ثمار القلوب فى المضاف و المنسوب » ص 472 ، و « حيوة القلوب » ، ج 2 ص 270 ، در بيان كيفيّت معراج حضرت رسول أكرم صلعم . سرآمد - 18 / 12 ، 29 / 1 در ص 18 س 12 : سرانجام و نتيجه و عاقبت .